• mah9ol (1 ماه پیش)

  پونت بیشتر درباره تلاش یک کودک برای درک فقدانه تا خود مرگ. بازی دختر کوچولو فوق العاده بود؛ خیلی طبیعی و واقعی. این فیلم باعث شد فکر کنم گاهی یا اغلب اوقات بچه ها بعضی چیزها رو خیلی بهتر از بزرگسال ها میفهمن اما ممکنه اسمشو ندونن.

  3 0

  Reply
• 3dpardaz (2 ماه پیش)

  من خیلی سال پیش دیدمش و فقط یادمه اشکمو در آورد. بسیار فیلم قشنگ و احساسی هست. یجورایی احساس نمیکنی فیلمه و واقعی بنظر میاد بازی بازیگرهاش بخصوص دختر بچهه.

  3 0

  Reply
• At1987 (2 ماه پیش)

  دیدنش و به کسانی که روحیه حساسی دارند پیشنهاد نمی‌دم و برعکس میگم هر روانشناسی باید این فیلم و ببینه

  3 0

  Reply
• Farzadking1996 (2 ماه پیش)

  داستانش خیلی غمگین بود واقعا خیلی ناراحت شدم مخصوصا گریه های اون بچه رو می‌دیدم خیلی دلم خون می‌شود

  4 0

  Reply
• Mamili (3 ماه پیش)

  من خیلی سال پیش دیدمش انقد گریه کردم باهاش که سردرد شدم.ولی خیلی قشنگه ببینیدش حتما

  7 0

  Reply
• mrparhizgar (3 ماه پیش)

  Ponette ساختهٔ ژاک دوایون، از آن فیلم‌هایی است که با یک موضوع ساده شروع می‌شود، اما خیلی زود می‌فهمی با یک اثر معمولی طرف نیستی. فیلم دربارهٔ سوگ یک کودک است. یعنی همان لحظه‌ای که یک دختربچهٔ چهارساله باید با فقدان مادرش کنار بیاید، اما نه زبانش برای فهم این وضعیت کافی است، نه دنیای بزرگسالان واقعاً می‌تواند کمکش کند. همین‌جاست که فیلم جان می‌گیرد.
  دوایون به‌جای این‌که با ملودرام و احساسات اغراق‌شده جلو برود، سراغ یک رئالیسم آرام و دقیق می‌رود. دوربین خیلی نزدیک به پونت می‌ماند و اجازه می‌دهد تماشاگر نوسان‌های عاطفی او را ببیند: یک‌جا لج‌بازی، یک‌جا انکار، یک‌جا امید، و بعد دوباره فروپاشی. این رفتارها شاید از نظر یک بزرگسال نامنظم به نظر برسند، اما از نظر روان‌شناسی کودک کاملاً طبیعی‌اند.
  نقطهٔ قوت اصلی فیلم، بازی فوق‌العادهٔ ویکتوار تیوُسول است. او طوری بازی می‌کند که انگار واقعاً دارد از درون یک تجربهٔ عاطفی پیچیده عبور می‌کند، نه این‌که فقط نقش بازی کند. چهره، سکوت، مکث‌ها و واکنش‌های کوچک او بار اصلی فیلم را به دوش می‌کشند.
  از نظر فرمی هم فیلم خیلی شلوغ نیست، نه موسیقی احساساتی زیادی دارد، نه تدوین پرهیجان. همین سادگی باعث می‌شود فیلم بیشتر شبیه یک مشاهدهٔ دقیق باشد تا یک داستان پرزرق‌وبرق. البته همین ریتم آرام و اپیزودیک ممکن است برای بعضی‌ها کمی کند باشد.
  در مجموع، «پونت» فیلمی ظریف، تلخ و انسانی است. اثری دربارهٔ مرگ، اما بیشتر دربارهٔ این‌که یک کودک چطور سعی می‌کند با فقدان زندگی کند، نه این‌که لزوماً آن را بفهمد.

  10 0

  Reply
• aydinkaraca2026 (3 ماه پیش)

  خیلی غم انگیز بود

  6 0

  Reply
• yazdan2078 (3 ماه پیش)

  به نظرم زندگیمان به اندازه کافی افسرده و کیریزماتیک هست که از یه فیلم خوب ولی غمگین بتونیم بگذریم

  26 2

  Reply
  • رضا (2 ماه پیش)

    کیریزماتیک و خوب اومدی

    6 0

    Reply
• dubber (3 ماه پیش)

  من یه تیکه اش رو توی اینستاگرام دیدم اسکرین شات گرفتم دانلود کنم ببینم
  که الان دیدم گذاشتینش
  ممنون
  فقط میتونم بگم همون یه تیکه که دیدم قلبمو پاره کرد :((((((

  15 0

  Reply
• Seaoflight14 (3 ماه پیش)

  بسیار زیبا ، بسیار تکان دهنده ، با بازی های مسحور کننده بخصوص‌ بازیگران خردسال.

  چقدر لذت بردم با وجود اینکه بطور کلی تِم داستان کمی غم انگیز بود . براوو

  9 0

  Reply
• movieforyou (3 ماه پیش)

  Ponette از آن فیلم‌هایی است که بیشتر از اینکه بخواهد داستان تعریف کند، می‌خواهد یک زخم عاطفی را به تماشاگر منتقل کند. فیلم از زاویه دید یک کودک به مرگ نگاه می‌کند و همین انتخاب، هم بزرگ‌ترین نقطه قوتش است و هم گاهی به نقطه ضعفش تبدیل می‌شود. پونت درک کودکانه‌ای از مرگ دارد و فیلم بدون اینکه احساسات او را بیش از حد توضیح بدهد، اجازه می‌دهد سردرگمی، انکار و دلتنگی‌اش را لمس کنیم.
  بزرگ‌ترین قوت فیلم، بازی بسیار طبیعی و تکان‌دهنده ویکتوآ توییون است. او طوری بازی می‌کند که بعضی لحظه‌ها فراموش می‌کنیم با یک فیلم طرفیم و احساس می‌کنیم واقعاً داریم یک کودک سوگوار را می‌بینیم. فیلم همچنین در نمایش فاصله میان دنیای بزرگسالان و ذهن کودک موفق است؛ جایی که منطق همیشه جواب نمی‌دهد و خیال می‌تواند به اندازه واقعیت جدی باشد.
  اما فیلم ضعف‌هایی هم دارد. ریتم آن بسیار آرام است و در بعضی بخش‌ها، همین سادگی به تکرار و کش‌دار شدن تبدیل می‌شود. گاهی هم فیلم بیش از حد به احساسات کودکانه تکیه می‌کند و ممکن است برای بعضی تماشاگران، از نظر روایی کم‌حادثه یا حتی یکنواخت به نظر برسد.
  با این حال، ارزش Ponette بیشتر در صداقت احساسی آن است تا پیچیدگی داستان. فیلم قرار نیست به ما بگوید چگونه باید با مرگ کنار بیاییم؛ فقط نشان می‌دهد که یک کودک چگونه تلاش می‌کند چیزی را بفهمد که حتی بزرگسالان هم به‌سختی می‌پذیرند.

  14 0

  Reply
• masud281 (3 ماه پیش)

  همین دیروز یه تیکه ازش رو تو اینستا دیدم که خیلی ناراحت کننده بود.

  29 0

  Reply
  • رضا (3 ماه پیش)

    منم یه تیکه ازش دیدم کلی گریه کردم خایه ندارم کاملش و ببینم خیلی غمگین و ناراحت کننده بود

    21 1

    Reply

نظر تو چیه؟
واسه ارسال نظر وارد شو یا ثبت‌نام کن