• MHBenam (2 ماه پیش)

  یک زندگی زیبای ایتالیایی

  برای من، «زیبایی بزرگ» در این فیلم یعنی خودِ زندگی.

  زندگی و مرگ در این فیلم به شکلی زیبا مدام جایشان را با هم عوض می‌کنند. چندین بار احساس می‌کنی با مرگ روبه‌رو شده‌ای و بعد دوباره زندگی را می‌بینی، یا زندگی آرام‌آرام به مرگ تبدیل می‌شود. فیلم‌های Paolo Sorrentino عجیب و منحصربه‌فردند و شاید به همین دلیل مورد پسند همه قرار نگیرند. اما او یک ایتالیایی است و به نظرم نوع نگاهش به هنر عمیقاً ایتالیایی است؛ همان‌طور که زبان، ادبیات و معماری ایتالیا هم ویژگی خاص خودشان را دارند.

  این فیلم سراسر ایده است. وقتی روف‌گاردن خانه‌ای بالای کولوسئوم را نشان می‌دهد، ناخودآگاه با خودت می‌گویی: «وای… اصلاً چنین جایی وجود دارد؟ واقعاً می‌شود این‌طوری زندگی کرد؟» و در بعضی لحظه‌ها دیگر فقط فیلم را تماشا نمی‌کنی؛ انگار خودت داری در آن زندگی می‌کنی.

  Toni Servillo همراه با دیگر بازیگران، نقش‌های فوق‌العاده و بسیار خاصی ارائه می‌دهند. البته نمی‌دانم عمدی بوده یا نه، اما ایتالیایی حرف‌زدن سروّیلو در بسیاری از قسمت‌های فیلم برای من عجیب و سخت‌فهم بود. کلمات را خیلی سریع می‌گوید؛ برخلاف La grazia که دیالوگ‌ها و کلماتش برای من کاملاً قابل فهم‌تر بودند.

  من این سبک فیلم‌ها را دوست دارم؛ فیلم‌هایی که تازه بعد از تمام‌شدنشان شروع می‌کنند به کار کردن در ذهن آدم. فیلم تمام می‌شود و تازه مغز شروع می‌کند به ایده‌پردازی.

  موسیقی، ترکیب هنر و مسیحیت، اتفاق‌های عجیب و غیرمنتظره و ترکیب هنر، دین، …، زندگی، آرزوها، جوانی، پیری و تناقض‌های انسان، همه برایم جذاب بودند.

  برای من، این فیلم تقریباً یک تصویر از یک زندگی ایتالیایی بود.

  0 1

  Reply
• آرش داعی (4 سال پیش)

  یه شاهکار …. محاله بعد دیدنش به فکر نروید، تو خودتون درگیر نشید، همزاد پنداری نکنید! این فیلم تاثیرات باشکوهی در زندگی ایجاد میکنه، میتونم ساعت ها دربارش بگم و بنویسم اما فقط پیشنهاد میکنم ببینیدش! یک اثر درام قوی! اگه عاشق یک فیلم ملس (تلخ و شیرین، شاد و غم) هستید، بی شک شما رو ارضا میکنه! دوست دارم خلاصه ای براتون بگم اما میترسم داستان رو ناخواسته لو بدم! امیدوارم از دیدنش لذت ببرید

  30 1

  Reply

نظر تو چیه؟
واسه ارسال نظر وارد شو یا ثبت‌نام کن