• MHBenam (1 ماه پیش)

  پرتره‌ای زیبا و واقع‌گرایانه از زندگی انسان

  Distant بیشتر از اینکه شبیه یک داستان سینمایی معمولی باشد، شبیه تکه‌ای از زندگی واقعی است. یکی از ساده‌ترین جمله‌های فیلم ــ این حس که شاید دیگر هیچ‌وقت این آدم‌ها همدیگر را نبینند ــ به شکلی غیرمنتظره دردناک می‌شود، چون آن‌قدر معمولی و واقعی است. فیلم گاهی من را یاد کیارستمی و شاید حتی بیشتر از آن، یاد سهراب شهیدثالث انداخت؛ به‌خصوص در نحوه‌ی مشاهده‌ی آدم‌های معمولی، سکوت، فاصله، روزمرگی و تلخی آرام زندگی روزمره، بدون اینکه چیزی را اغراق‌آمیز کند.

  چیزی که در سینمای نوری بیلگه جیلان دوست دارم این است که شخصیت‌هایش هیچ‌وقت اسطوره‌ای و دوگانه‌ی خیر و شر نیستند. سینما و تلویزیون اغلب تلاش می‌کنند آدم‌ها را به قهرمان و ضدقهرمان، خوب و بد تقسیم کنند؛ تقریباً شبیه شخصیت‌های داستان‌های اخلاقی و مذهبی. جیلان برعکس عمل می‌کند. آدم‌های او مهربان و بی‌رحم، شاد و عصبانی، خودخواه و بخشنده‌اند و گاهی همه‌ی این ویژگی‌ها را در وجود یک نفر می‌بینی. یک انسان واقعی مجموعه‌ای از همین تناقض‌هاست و جیلان این واقعیت را به‌خوبی درک می‌کند.

  در فیلم‌های او، قهرمان و ضدقهرمان می‌توانند یک نفر باشند. می‌توانی خودت را جای تقریباً تک‌تک شخصیت‌ها بگذاری و چیزی از آن‌ها را بفهمی، حتی وقتی با رفتارشان موافق نیستی. اتفاقات فیلم ممکن است تلخ باشند، اما دقیقاً به این دلیل تلخ‌اند که آشنا هستند و بارها در زندگی واقعی اتفاق افتاده‌اند.

  استفاده‌ی محدود از موسیقی هم یکی از نقاط قوت فیلم است. وقتی موسیقی وارد فیلم می‌شود، کاملاً حساب‌شده و به‌یادماندنی است؛ در حالی که صدای محیط فوق‌العاده است. حتی با یک اسپیکر معمولی، صدای طبیعت، اتاق‌ها، قدم‌ها و زندگی روزمره آن‌قدر واقعی به نظر می‌رسد که انگار همه‌چیز درست کنار تو اتفاق می‌افتد.

  Distant تلخ، آرام، گاهی خنده‌دار و گاهی ناراحت‌کننده است؛ اما بیش از هر چیز، عمیقاً انسانی است. توضیح اینکه چرا فیلم‌های جیلان این‌قدر قدرتمند به نظر می‌رسند آسان نیست. گاهی فقط می‌توانی بگویی که آن‌ها شبیه خودِ زندگی‌اند.

  0 0

  Reply
• شهریار الوندی (1 سال پیش)

  کسایی که فیلم هنری دوس دارن عالیه این فیلم

  2 0

  Reply
• MimZed (1 سال پیش)

  * فایل 720 و 480 یکی دو دقیقه ی آخر فیلم خرابه و ناقصه.
  من درام آروم کم میبینم اما از دیدن این پشیمون نشدم…فیلم خوبیه و بدون اینکه دیالوگ های زیادی داشته باشه روایت خوبی داره،خصوصا اینکه یجورایی من رو یاد ایران خودمون انداخت. چنتا از دیالوگ هاش با اینکه ساده بودن اما عین حقیقت روزگار بودن و تاثیرگذار… ظاهرا بازیگر نقش یوسف توی فیلم ، مدت کوتاهی بعد از این فیلم توی یه حادثه رانندگی فوت میکنه، روحش شاد، ناراحت کننده بود.

  3 0

  Reply
• نیما اردلان (1 سال پیش)

  فیلمهای نوری بیلگه عالین

  5 0

  Reply

نظر تو چیه؟
واسه ارسال نظر وارد شو یا ثبت‌نام کن