• 60Mahamm (1 سال پیش)

  سه تا اصل و قانون نوشته نشده برای لذت بردن از یک فیلم یا سریال وجود داره که نباشه اون فیلم و سریال برای اغلب ما قابل دیدن نیست
  ۱-هنرپیشه های زیبا
  ۲-داستان جذاب
  ۳-تصویربرداری حرفه‌ای
  حالا اگه این سه تا اصل توسط یک کارگردان کار بلد و هنرپیشه های واقعی و هنرمند و تهیه کننده کاردان انجام بشه فیلم تبدیل به شاهکار سینمایی میشه ولی اگه افراد بالا ناشی و خیلی هنرمند نباشند فیلم و سریالی معمولی که قابل دیدن و سرگرم کننده است ساخته میشه اما اگه سه تا اصل بالا تو یک فیلم یا سریال نباشه حالا کارگردان و هنرپیشه ها و کلا دست اندرکاران ساخت اون فیلم خودشون را هم جر بدند فیلم جذابی برای بیننده از آب در نمیاد چرا …چون عقل آدمها تو چشماشونه

  8 12

  Reply
  • AMIN330 (1 سال پیش)

    یعنی چی اینی گفتی؟ منظورت این بود که هرکی این سه مورد براش مهم باشه عقلش تو چشمشه؟

    3 0

    Reply
• fxmrrich (1 سال پیش)

  “Baltimoron” یه جورایی یه توهینه، ولی فیلم میاد و این توهین رو تبدیل به یه مدال افتخار می‌کنه.

  بیایید از ستاره اصلی شروع کنیم، مایکل استراسنر. این یارو فقط بازی نکرده، روحش رو تیکه تیکه کرده و جلوی دوربین ریخته. وقتی می‌فهمی که داستان اعتیاد و تلاش برای خودکشی شخصیتش، داستان واقعی خودشه، کل فیلم یه معنی دیگه پیدا می‌کنه. این دیگه بازیگری نیست، یه جور جن‌گیری علنیه. اون داره با بدترین ترس‌هاش شوخی می‌کنه و تو رو هم مجبور می‌کنه باهاش بخندی، یک خنده‌ی عصبی و تلخ. این شجاعت می‌خواد.

  حالا برسیم به ایده اصلی: یه کمدی رمانتیک بین یه مرد جوان تازه هوشیار شده و یه دندانپزشک میانسال در شب کریسمس. روی کاغذ، این ایده می‌تونه فاجعه باشه، یه فیلم Hallmark که حال به هم زن شده. اما جی دوپلاس اجازه نمی‌ده فیلمش به اون سمت بره. فیلم کثیفه، دیالوگ‌هاش حس بداهه بودن دارن (حتی اگه نداشته باشن) و هیچ تلاشی برای پنهان کردن زشتی‌های زندگی نمی‌کنه. این یه داستان “پسر با دختر آشنا می‌شود” نیست؛ داستان “آدم داغون با آدم داغون دیگه آشنا می‌شه و برای چند ساعت، دنیاشون کمتر داغون به نظر می‌رسه” است.

  و شهر بالتیمور. شهر اینجا فقط یه پس‌زمینه نیست، یکی از شخصیت‌های اصلیه. فیلم تصویری کارت پستالی از بالتیمور نشون نمی‌ده؛ یه تصویر واقعیه. از محله‌های قشنگش گرفته تا پارکینگ‌های درب و داغونش. این شهر هم مثل شخصیت‌هاش، یه زیبایی زخمی داره. دیدن پل “کی” چند ماه قبل از اینکه بره ته آب هم یه لایه سنگین و ناخواسته از تراژدی به فیلم اضافه کرده.

  “The Baltimorons” یه فیلم عالی نیست، چون اصلاً تلاش نمی‌کنه عالی باشه. یه فیلم به‌هم‌ریخته، صادق و به‌شدت تأثیرگذاره. از اون فیلم‌هاییه که بعد از تموم شدنش، حس می‌کنی با شخصیت‌هاش آبجو خوردی (البته برای کلیف، آب گازدار). این فیلم یه یادآوریه که گاهی اوقات بهترین لحظات زندگی، وسط بدترین روزهای زندگی اتفاق میفتن. و اینکه حتی اگه یه “احمق بالتیموری” باشی، بازم ارزش دوست داشته شدن رو داری. این خیلی فراتر از یه کمدی رمانتیکه؛ این یه بغل محکم برای تمام آدم‌های ناقصه.

  45 8

  Reply
  • 09358376691 (1 سال پیش)

    شما چقدر زیاد چرت و پرت مینویسی.
    از شما فقط خواستیم بگید خوب بو یا نبود. تمام. خواهشن تومار ننویسید. هیچکس نمیخونه.

    47 68

    Reply
    • پوریا عموزاده (1 سال پیش)

      من خوندم عالیم نوشته بود

      52 1

      Reply
  • Sararfe (1 سال پیش)

    وای چقدر خوب و کامل نوشتین. به این میگن نظر درست و حسابی.
    کاش پایین همه فیلم‌ و سریال‌ها نظرات شما بود.

    24 2

    Reply
• cinema (1 سال پیش)

  لزومن اینجا کامنتی گذاشته میشه که این چه فیلم بدی بود دیدم و نتم هدر رفت وای چنان و چنان دال بر این نیست که سپاسگزار نباشیم از سایت فیلم 2مدیا.تو این وضعیت اشتراک بودن سایت ها و فیلتر بودن اقتصاد فاجعه دم شماگرم برو بچه های سایت×برقرار باشید

  62 0

  Reply
• cinema (1 سال پیش)

  امتیازش یک شوخیه کثیفه !!لعنت به من که نتم هدر رفت.با این حال شاید بعضیا شوگر مامی دوس دارن این سبک فیلم ها مورد علاقه شون باشه

  4 12

  Reply

نظر تو چیه؟
واسه ارسال نظر وارد شو یا ثبت‌نام کن